Sunday Times Books LIVE Community Sign up

Login to Sunday Times Books LIVE

Forgotten password?

Forgotten your password?

Enter your username or email address and we'll send you reset instructions

Sunday Times Books LIVE

Protea Boekhuis

@ Sunday Times Books LIVE

Archive for the ‘Youth’ Category

Al vyf van die gewilde Nederlandse Polleke-boeke is nou saam in een band in Afrikaans beskikbaar!


Polleke het ’n kêrel, Mimoen. Maar sy geloof en sy kultuur maak hulle vriendskap byna onmoontlik. Polleke se pa, Spiek, loop rond en gebruik dwelms. En Polleke se onderwyser is skielik haar ma se nuwe vriend – hulle praat glad van trou…

Dit is nie maklik om opgeruimd te bly as so baie dinge skeefloop nie. Maar Polleke gooi nie sommer tou op nie. Daar is darem ook Oupa en Ouma se plaas buite die stad waar sy tot rus kan kom. Daarnatoe gaan sy graag – sy het selfs haar eie kalfie wat sy Polleke gedoop het!

Guus Kuijer het verskeie toekennings vir die Polleke-boeke ontvang, waaronder ’n Gouden Griffel, ’n Zilveren Griffel en die Woutertje Pieterse-prys. Die boeke is ook met groot sukses in Nederland verfilm.

Guus Kuijer (1942) is ’n Nederlandse outeur wat baie bekend is vir sy Madelief-reeks vir kinders. In 2012 het hy die Astrid Lindgren-prys ontvang vir sy lewenslange bydrae tot kinder- en jeugliteratuur, en in 2008 het hy die kortlys gehaal vir die Hans Christian Andersen-prys. Die boek van alle dinge (Protea 2015) is ook in Afrikaans beskikbaar.

Martjie Bosman is op Groblersdal gebore en het aan die Universiteit van Pretoria studeer, waar sy in 1977 ’n B.A. (Hons.) (Afrikaans) (cum laude) behaal en in 1985 ’n meestersgraad (cum laude) in Afrikaanse letterkunde. Ná twee jaar in die onderwys word sy in 1981 by die Sentrum vir Suid-Afrikaanse Letterkundenavorsing (SENSAL) van die RGN as navorser aangestel. Van 2000 tot 2004 is sy as Argivaris (Afrikaanse radioprogramme) by die SAUK se Klankargief werksaam. In Augustus 2004 word sy as redakteur by Protea Boekhuis aangestel. Sy publiseer sedert 1990 gereeld gedigte in literêre tydskrifte en debuteer in 2003 met die bundel Landelik, waarvoor sy die Ingrid Jonker-prys ontvang. In 2010 verskyn haar tweede digbundel, Toevallige tekens. ’n Aantal artikels en ander publikasies oor sosiaalwetenskaplike en literêre onderwerpe het ook van haar pen verskyn.


» read article

Read an excerpt from Joanne Macgregor’s Fault Lines, the latest in the Samantha Steadman Eco-Warrior series

Fault LinesPresenting Fault Lines, the third book in the series by Joanne Macgregor:

Fault Lines can also be read as a stand-alone. Both Turtle Walk (2011) and Rock Steady (2013) were very popular and Turtle Walk was reprinted in 2014.

The eco-warriors are now in Grade 10 at Clifford House boarding school but this year, cracks are beginning to appear in their friendships, romances and their belief in themselves.

When Samantha Steadman joins ecological activists to block fracking in the Karoo, she expects that her best friends will be right alongside her in the fight. But Nomusa takes a very different view of the controversial issue and Jessie, under the influence of a glamorous new girl at the school, is too obsessed with her weight and appearance to care about ecology. Samantha feels very alone as she tries to deal with pressure from boys, school and her poison dwarf of a science teacher, all while uncovering a personal mystery from the past and struggling to save the Karoo – as well as her friendships – from splitting down their fault lines.

About the author

A born and bred Joburger, Joanne Macgregor is a Counselling Psychologist in private practice, where she works primarily with victims of trauma and crime. She started her professional life as a high school English Teacher and has always been in love with words.

Read an excerpt from Fault Lines:

Playing cool

The room looked like a beauty bomb had been detonated. Clothes lay strewn across the bed and floor, the smell of deodorant filled the air, and make-up, brushes and toiletries littered the dressing table.

Sam stood in front of the full-length mirror and narrowed her eyes at her reflection. This was her third change of clothing and she was still not satisfied. She wanted to look perfect – pretty, but casually so – for Apples’s arrival. First, she’d dressed in denim shorts and a blue tank top, but a glance at her appearance had her second-guessing her choice. Maybe it was too skimpy? Next up had been jeans and a T-shirt, but it had looked – and felt – much too hot. The midday summer sun was baking the semi-desert outside and she didn’t want to be a hot, sweaty mess when she finally saw Apples for the first time in five weeks. Off came the jeans and on went a sky-blue cotton sundress. It looked pretty and brought out the colour of her grey eyes, but it also looked like she was trying too hard, so she stripped and put the shorts and blue top back on again. It would just have to do.

Shoving the scattered clothes back into the wardrobe, she gave her sandy brown hair another quick brush, grabbed the book she had been reading and ran downstairs. From the shady front verandah she could keep an eye on the sand road which led up to the guest lodge. She’d see the tell-tale cloud of dust signalling the arrival of the boys long before she heard the car’s engine over the distant bleating of sheep. Her brother Dan and his best friend, Alistair Appleton, had caught an intercity bus from Jeffrey’s Bay to Graaff-Reinet and Sam’s father had set off an hour previously to go fetch them from the sleepy little town.

Hamish the parrot was bouncing on his perch at one end of the verandah. “Red card, red card!” he squawked, as he always did when he wanted a treat. Sam looked around, saw that a half-eaten sweetcorn cob lay on the floor below his perch and went over to retrieve it. When she offered it to the parrot, he took it between the finger-like claws of one foot and screeched, “He scores! Go Bokke!”

“You’re welcome,” said Sam.

She parked her butt in one of the cane chairs on the verandah and sipped a glass of iced water. Although way too excited to read, she kept the book open on her lap as a prop, hoping it made her look as laid-back as she didn’t feel.

“Tackle him, tackle him!”

This time Hamish was objecting to the meerkat who had crept cautiously up the side of the verandah and now stood upright with his long tail pressed against the red cement floor for balance. For a few seconds he alternated his wary gaze between Sam and the pellets of food in the dog bowl. Sam held herself still until, by some silent signal, the meerkat indicated to the rest of his family that it was safe, and a clutch of babies scrambled up onto the verandah, shepherded by another adult. They scurried over to the dog bowl and immediately began raiding the contents, seizing the pellets in their tiny hands and nibbling at them with sharp teeth.

The pups were adorable – all fuzzy hair and dark eyes and clumsy feet, clambering over one another to get to the food. Then a sharp bark sent them all scattering. Tripod, the farm’s three-legged Jack Russell terrier, was dashing across the sandy forecourt to defend her territory.

“Tackle him! Red card!”

In his excitement, Hamish had dropped the cob again and when she got up to retrieve it, Sam saw that a car was coming up the road to the lodge.

Fast as a meerkat, she ran inside to the mirror in the dresser by the front door. She bent over and then gave her hair a final flip back, applied another coat of tinted gloss to her lips and slapped her cheeks – half to give them some colour and half to smack some sense into herself. Then she ran back outside, flung herself into the chair in what she hoped was a relaxed pose and lifted her book just as the car came around the side of the massive shearing shed with a jaunty hoot.

Sam lowered the book slowly, gave a casual wave and eased herself out of the chair. The boys were already climbing out of the car, stretching their arms and cracking their necks. Tripod had now been joined by her sister, Quad, and both dogs were running circles around the car, barking madly and leaping up at the new arrivals. Even the sheep seemed excited. They ambled up to
the fence of their enclosure and bleated loudly.

“Well, check this out,” said Dan, looking unenthusiastically around at the sheep and sheds and dust.

Sam had eyes only for Apples. He was wearing skinny jeans and a T-shirt with the faded picture of a skeleton surfing an enormous wave. His thick black hair was longer than she had ever seen it and his eyes were a vivid blue against his tanned skin. He was gorgeous enough to make her forget how to speak.

“Hey, Sammikins, howzit,” said Dan, giving her a brief side-hug.

“Hey, Sam,” said Apples. He walked around the car and gave her a longer and tighter hug. “It’s good to see you.”

“You too. You got taller.”

“Ruck and roll, ruck and roll!” screeched Hamish from the verandah.

“Dan, Alistair, I’ll leave you boys to unpack. There’s a Coke inside with my name on it,” said Mr Steadman, heading inside.

“Man, but it’s hot here – it’s like the inside of an oven. Tell me there’s a pool, sis.”

“There’s somewhere to swim,” said Sam.

“Great, my brain’s already baking. Here, carry this for me.” Dan handed her a bag, then gave her face a double-take. “What’s that on your lips?”

Sam wiped at them self-consciously.

“And I’ve got to say,” said Dan, waving a disapproving hand at her shorts, “you’re not wearing enough fabric for a sister of mine.”

“Oh, I don’t know. I think she looks great,” said Apples with a wide smile.

Sam blushed but Dan just scowled at them both.

“Get a room, you two. No – wait, what am I saying? Don’t you dare!”

“Here, I’ve got that,” said Apples, his fingers brushing Sam’s as he took the bag from her hand.

“Offside! Are you blind, ref?” Hamish yelled in such a human voice that Apples looked around to see who had spoken.

“It’s the parrot,” said Sam. “He catches me out, too.”

“Lead the way there, Sammy,” said Dan. “Is it too much to hope for air-conditioning? I think I’ve started to melt. Let’s dump this stuff in our room and get changed and then you can show us the pool.”

“You’re upstairs and to the right,” said Sam as they walked through the front doors. “In the twin room just past the crocodile.”

“The what?” asked Apples.

“We’re sharing? Ag no, man. One day, when I’m rich, I’ll have entire suites to myself. Penthouses!” said Dan, climbing the broad, carpeted stairs. “With aircon and mini-bar fridges and jacuzzis. And babes in bikinis.”

“And what?” demanded Sam, outraged.

“You must be loving this place,” said Apples to Sam, running his eyes over the gallery of stuffed heads.

“Oh, yeah, it’s my best.”

“Hey, what’s with all the dead animals?” Dan said as he and Apples reached the first floor. “It’s like Pet Cemetery, Extreme Edition in here.”

“Wait ’til you see the baboon,” Sam called after them.

Book details

» read article

Nicol Stassen deel alles wat jy wil weet oor die vertalingsproses, van outeursregte tot geldsake (Potgooi)

Nicol Stassen, skrywer, vertaler en Protea Boekhuis direkteur, het onlangs met Ilse Salzwedel gesels oor die vertalingsproses van internasionale boeke na Afrikaans.

Daar verskyn elke jaar ‘n groot aantal vertaalde boeke by Protea Boekhuis deur bekroonde vertalers soos, onder meer, Daniel Hugo, Kobus Geldenhuys, Amelia de Vaal, Sonya van Schalkwyk-Barrois en Stassen self.

Stassen was vroeër vanjaar op RSG waar hy oor Protea Boekhuis se wye reeks vertaalde kinderboeke gesels het, en uit hierdie gesprek het daar lesersvrae ontspruit oor die proses van vertaling.

Salzwedel het ‘n paar van hierdie vrae aan Stassen gestel: Hoe gaan jy te werk as jy besluit om ‘n boek te vertaal? By wie moet jy outeursregte uitklaar? Hoe werk die geldsake en is daar keurders wat die Afrikaanse vertaling moet goedkeur?

Stassen sê eerstens dat dit belangrik is om internasionale kontakte te hê en vertel dat dit byvoorbeeld vier jaar lank gevat het om die kontrak vir die Asterix-boeke te beklink.

“Jy moet internasionale regte eerbiedig,” sê Stassen verder, en verduidelik dat daar eers ‘n ooreenkoms met die oorspronklike uitgewer aangegaan moet word.

Om betalings uit te werk is gewoonlik meer ingewikkeld, veral siende dat jy in sekere gevalle ook illustrasies se regte en e-boekregte moet koop, maar uitgewers het ‘n standaardooreenkoms wat gewoonlik ‘n klousule bevat oor hoeveel van die verkope die skrywer sal ontvang.

“Keurders vertrou maar op jou goeie naam,” vertel Stassen, “ons vertalings is van ‘n hoogstaande gehalte”.

Die gesprek begin om 32:00. Luister na die potgooi:

Lees ook:


Die DorslandtrekThe Thirstland TrekThe Boers in Angola, 1928–1975Afrikaners in Angola 1928-1975Asterix en die verlore papirusrol
OorlogswinterMollie die moedige katVakansiehuis met swembadDie skoenlapperleeuDie Rooi PrinsesOuma is 'n kroekDie hormoonfabriek



Foto met dank van LitNet

» read article

Jan Terlouw se bekroonde jeugroman Oorlogswinter nou ook in Afrikaans, vertaal deur Daniel Hugo

OorlogswinterBekroonde Nederlandse skrywer Jan Terlouw se jeugroman Oorlogswinter verskyn eersdaags by Protea Boekhuis, vertaal deur Daniel Hugo:

Dit is die yskoue winter van 1944/1945. Die Tweede Wêreldoorlog woed nog en Nederland ly onder die Duitse besetting. Die 15-jarige Michiel kan nie wag tot hy oud genoeg is om aan die ondergrondse versetsbeweging deel te neem nie. Wanneer Dirk, hulle bure se seun, hom vra om ’n brief af te lewer voel hy dat hy uiteindelik ernstig opgeneem word. Maar Dirk word gearresteer en die persoon aan wie hy die brief moet besorg, word deur die Duitsers doodgeskiet. Gaan Michiel die brief oopmaak en die verantwoordelikheid van die opdrag daarin aanvaar?

Oor die outeur

Jan Terlouw (1931–) het in 1970 gedebuteer as jeugboekskrywer. Hy was die leier van D66, ’n liberale linksgesinde party in Nederland. Hy het ’n opwindende en lewendige skryfstyl en, gekoppel aan sy sosiale bewustheid, skep hy magiese werke wat aansien en gewildheid geniet. Hy is reeds twee maal met De Gouden Griffel-prys bekroon.

Oor die vertaler

Daniel Hugo was ’n spesialisomroeper by Radiosondergrense en verantwoordelik vir die literêre program “Leeskring”. Hy is ’n gerekende digter met 14 poësiebundels op sy kerfstok. As vertaler het hy reeds die werke van o.a. Tom Lanoye, Rutger Kopland, Herman de Coninck, Harry Mulisch, Herman van Veen en Cecily Mary Barker in Afrikaans vertaal.


» read article

Dis vir ons baie belangrik dat kinders boeke moet geniet – Nicol Stassen (Potgooi)

Protea Boekhuis se direkteur Nicol Stassen het onlangs met Ilse Salzwedel op RSG se Skrywers en Boeke-program gesels oor al die internasionale kinderboeke wat op Protea Boekhuis se rakke in Afrikaans beskikbaar is.

“As ek eerlik moet wees is dit boeke wat ek self lees en geniet,” vertel Stassen oor hoe hy besluit watter klassieke kinderboeke na Afrikaans vertaal sal word. Hy vertel verder dat hy eerder humor bo lesse in kinderboeke verkies. “Dis vir ons baie belangriker dat die kinders die boeke moet geniet.”

Een van hierdie boeke, Hoe om jou draak te tem deur Cressida Cowell en vertaal deur Kobus Geldenhuys, is vanjaar ingesluit op die IBBY SA-ererol vir 2015. Geldenhuys het ook die Elsabe Steenbergprys vir Vertaalde Kinder- en Jeugliteratuur in Afrikaans ontvang vir sy vertaling van Hoe om Drakonees te praat deur Cowell.

Stassen sê dat die boeke wat hy vandag kies om uit te gee grootliks bepaal word deur die stories wat hy as kind gelees en later aan sy kinders voorgelees het, soos byvoorbeeld Die tier wat kom tee drink het deur Judith Kerr en Neuskrap is lekker deur Daniela Kulot.

Hier is ‘n paar van die boeke waaroor Stassen gesels in die onderhoud:

Die tier wat kom tee drink hetNeuskrap is lekkerToe my kat nog klein wasMy kat, die mees verspotte kat ter wêreldNuus oor my kat
Asterix en die verlore papirusrolHoe om jou draak te temHoe om ’n draak se vloek te fnuikLillie die heksie by Dracula se kasteelDie Koning van KatorenMimus


Die gesprek begin om 31:00. Luister na die potgooi:

Lees ook:



Foto met dank van LitNet

» read article

“Taal en vertaling is soos kos: ’n ietsie van alles vir my, dankie!” – Amelia de Vaal

Amelia de Vaal

Amelia de Vaal is sedert 2011 ‘n redakteur by Protea Boekhuis, en uit haar vertalingspen het vele boeke al ‘n nuwe lewe in Afrikaans gekry.

In 2012 is De Vaal bekroon met die Elsabé Steenbergprys vir Vertaalde Kinder- en Jeugliteratuur in Afrikaans vir haar vertaling van Die lewe en werke van kabouters en Die oproep van die kabouters deur Wil Huygen.

Hier volg ‘n paar van die boeke op De Vaal se kerfstok, onder meer Mimus deur Lilli Thal wat verlede jaar op die rakke verskyn het:

MimusDie lewe en werke van kaboutersDie oproep van die kabouters
Lillie die heksie en die soektog na die verlore skatLillie die heksie en die bangbroek WikingLillie die heksie by Dracula se kasteelLillie die heksie se sirkusbetoweringLewende planeet

Vir wenke en wysheid oor vertaling, lees ons onderhoud met De Vaal:

Hoe en hoekom het jy begin vertaal?

Dit was ’n absolute gelukskoot: as dit nie vir Protea Boekhuis was nie, het ek dalk nooit in vertaling beland nie! Terugskouend beskou is dit egter tog een van daardie gelukskote wat met ’n netjiese paadjie teiken toe gevlieg het, want met ’n akademiese agtergrond in Afrikaans, Engels, Nederlands, Duits en Frans is vertaling seker ’n redelik voor die hand liggende bestemming! Ek het ná my studies (’n BA in Europese Tale, ’n BA in Joernalistiek en ’n MA in Afrikaans) by Protea Boekhuis aangesluit as redakteur – en in ’n relatiewe klein uitgewerspan, veral soos wat ons in die beginjare was, doen almal maar iets van alles. Vertaling het só eintlik onbepland deel van my portefeulje geword. My heel eerste vertaling was ’n kinderboek uit Duits: Ente, Tod und Tulpe deur Wolf Elbruch. Toe my man in 2010 na Portland, Oregon verplaas is, was ek bevoorreg genoeg om by Protea te kon aanbly. Die afstand maak sekere redakteurspligte moeilik – maar vir vertaling is dit ideaal. Deesdae doen ek omtrent 60 persent vertaalwerk en 40 persent redakteurswerk, afhangend van ons publikasielys.

Watter boeke is die lekkerste om te vertaal – romans, jeugverhale of kinderboeke?

Wat is die lekkerste, oggend-, middag- of aandete? Taal en vertaling is soos kos: ’n ietsie van alles vir my, dankie! Elke genre het sy eie uitdagings en unieke plesiere en ek geniet regtig énige vertaalprojek: dis verstommend hoe baie ’n mens léér deur te vertaal. As iemand dalk eendag in my Google-soekgeskiedenis sou moes rondsnuffel, sal hulle waarskynlik dink ek ly aan ernstige aandagafleibaarheidsindroom: dan slaan ek dinosourusname na, dan soek ek inligting oor Viking-gebruike, dan is ek aan die lees oor die Wilde Weste, dan soek ek na touspringrympies … As ek regtig moet kies, is “lang” kinderboeke en jeugromans die boeke wat my vingers die meeste laat jeuk: As ’n mens met ’n langer teks werk, infiltreer dit nogal jou dink en doen vir ’n geruime tyd – en dis lékker om so saam met ’n boek te leef!

Hoe benader jy ’n stuk werk voordat jy dit vertaal?

Dit hang absoluut af van die tipe werk – en natuurlik van die sperdatum! Met niefiksie volg ek gewoonlik die stoomroller-metode: begin eenvoudig vertaal en werk die teks van voor tot agter deur. Daarna volg ’n “blinkvryf”-rondte, spesifiek met die oog op konsekwentheid en deurlopende styl. Met fiksie verkies ek om die teks eers een keer aandagtig deur te lees, en met ’n potlood aantekenings op die hardekopie te maak. Daarna is dit maar weer stoomroller deur die vertaling – en ’n baie deeglike heen en weer skoon- en mooimakery as die rowwe vertaling eers in plek is.

Wat is die goue reël van vertaling?

Ek dink vir my is die goue reël dat elke teks uniek is, en dat ’n mens nie te veel vooropgestelde idees en reëls moet hê nie! Vertaal ’n mens ’n boek soos Annie MG Schmidt se Jip en Janneke, wat ’n absoluut gekanoniseerde stuk Nederlandse kultuurgoed is, móét ’n mens aanvaar dat dit tot ’n mate “soos ’n vertaling” gaan lees. Daar is nie weg te doen met die inherent Nederlandsheid van die teks nie; ’n mens kan dit nie na ’n Suid-Afrikaanse konteks verplaas nie; ’n mens kan hoogstens die leser help om die andersheid beter te verstaan. Ek dink ook daar’s ’n baie fyn balans tussen innoverend dink en vertaal – en óórskryf. ’n Mens kan nie altyd vertaal sonder dat die resultaat ánders as die oorspronklike oorkom nie. Maar ’n mens kan wel vertaal sodat die resultaat ewe helder, ewe musikaal en ewe suiwer klink – ’n kunswerk in eie reg.

As daar een boek in die wêreld is wat jy graag sou wou vertaal, wat sal dit wees?

Hmmm … daar is BAIE! Maar ek sal nie getrou wees aan my veertienjarige self as ek nie, binne die konteks van jeugboeke, die Anne of Green Gables-reeks eerste noem nie! (En nee, dit kan beslis nie Anna van die Groendakkies wees nie!) Deesdae is ek natuurlik ook weer baie bewus van die Amerikaanse kinderboekreeks Amelia Bedelia, wat my telkens laat wonder of dit nie uitgenip is om deur ’n Amelia vertaal te word nie … Op ’n ernstige noot sal ek besonder baie plesier put uit ’n vertaling van hierdie jaar se Pulitzer-wenner, Anthony Doerr se All the light we cannot see. Wát ’n uitstaande boek!

Op watter van jou werk is jy die trotste?

Ek is besonder trots op Lilli Thal se Mimus, wat aan die einde van 2014 by Protea Boekhuis verskyn het. Dit was ’n besonder uitdagende teks – maar een van die lekkerstes waaraan ek nog ooit gewerk het. Elke keer as ek ’n stukkie Duitse woordspel in Afrikaans kon laat wérk … mapstieks, dit was magies!

Wat is jou raad vir aspirantvertalers?

Dit klink besonder geyk … maar léés. En reis. En luister! Ek dink goeie vertalers het ’n besonder ruim gedagtewêreld nodig, en die enigste manier om jou woordeskat wyd, jou kultuurbegrip onbenoud en jou mensekennis diep te hou, is deur so veel as moontlik van die wêreld te weet. En daarmee help álle leesstof – van die grootste snert op Facebook tot die dikste klassieke roman.
Lees ook:



» read article

CF Beyers-Boshoff se Jasper-reeks is terug met die heruitgawe van Jasper op hoërskool

Jasper op hoërskoolDie heruitgawe van Jasper op hoërskool deur CF Beyers-Boshoff is nou beskikbaar by Protea Boekhuis:

Die Jasper-jeugreeks is die eerste keer uitgegee in 1959 en daar was verskeie herdrukke van dié gewilde reeks.

Hierdie is die eerste titel in die Jasper-reeks. Vir enige kind sal dit ure se genot verskaf, want dit is ‘n boek om te lees en te herlees. Saam met die Viermanskap is die leser bly oor die sukses wat behaal word en saam met die vriende word daar getreur oor die brandende sitvlakke!

“Jy kan gaan doppies blaas – ek skryf g’n opstelle nie.” Dit is Jasper se antwoord toe Floors wil hê dat hy wat Jasper is, ‘n opstel moet skryf oor dieremishandeling. Al is hy in standerd ses en al het hy gehoor van ontgroening op hoërskool, is hy glad nie van plan om vir hierdie seun met sy kwêvoëlkuif opstelle te skryf nie.

Jasper is die kêreltjie wat omgekrap raak as iemand na sy borselkop verwys as “poenskop”, en wat saam met die ander drie lede van die Viermanskap – Mossie, Giep en Ferdinand – baie avonture beleef. Saam soek hulle na ‘n klein seuntjie wat wegraak en saam voer hulle kleilatoorlog teen Floors se manne. Hulle vang saam skaapdief en hiervoor word hulle beloon. Op dieselfde dag proe hulle hoe dit smaak om te rook, en hieroor word hulle gelooi.

Kom deel in die avonture van Jasper!

Oor die outeur

Christiaan Frederik Beyers-Boshoff (1926-1989) was ʼn baie produktiewe skrywer wat veral vir sy Jasper-boeke onthou sal word. Hy het ook tientalle tydskrifverhale, kortverhale en ontspanningsromans geskryf. Hy het veral bekendheid verwerf vir radioverhale soos Ongewenste vreemdeling, Dans van die flamink en My liedjie van verlange. Twee van sy draaiboeke, Catch me a dream en Karate Olympia, is in Amerika verfilm en versprei. Hy het ook televisiedraaiboeke vir die Amerikaanse mark geskryf.


» read article

Opwinding, spanning en avontuur wag in Lafras Cuyper Kanonnier deur Karl Kielblock

Lafras Cuyper KanonnierDie heruitgawe van Karl Kielblock se gewilde jeugboek, Lafras Cuyper Kanonnier, is nou beskikbaar by Protea Boekhuis:

Kielblock het verskeie boeke geskryf, waaronder die Lafras Cuyper-reeks baie bekend is en wyd versamel word. Dit handel oor seeavonture in diens van twee oorlogvoerende moondhede vroeg in die 19de eeu. Hierdie is die eerste boek in dié reeks. Die boeke is propvol opwinding, spanning en avontuur!

Op sestienjarige leeftyd bevind Lafras Cuyper hom alleen in ʼn vyandige wêreld. Eers het sy ouers gesterf in die pokkiesepidemie wat die Kaap in 1796 getref het en daarna kom sy voog ook te sterwe. Op ʼn dag versteek hy hom op ʼn uitgaande skip en begin onwetend op dié wyse ʼn nuwe lewe – ʼn lewe van ontbering en ysere dissipline, maar ook ʼn lewe van avontuur! As Hollander staan hy eintlik buite die stryd tussen Engelse en Franse, maar hy het geen keuse nie. Hy het sy vryheid in Tafelbaai agtergelaat. Lafras Cuyper het egter ʼn besonderse gawe: buitengewone gesigsvermoë. En só ʼn man kan besonder nuttig wees by die hantering van ʼn skeepskanon. Lafras beleef in ʼn kort tyd swaarkry, opwinding, gevaar en vrees – en word selfs die held van meer as een veldslag.

Die verhaal van Lafras Cuyper is op feite gebaseer.

Oor die outeur

Karl Kielblock is ʼn bekende skrywer en selfs ná sy afsterwe bly sy boeke onweerstaanbaar. In 1936 verskyn sy eerste boek Die skat van Java. Sedertdien het daar verskeie romanse, speur- en spanningsverhale asook verskeie jeugverhale die lig gesien. In 1970 ontvang Kielblock die Scheepersprys vir die boek Rebel.


» read article

Wie is die Sieleslurper? Vind uit in Troula Goosen se nuwe jeugroman, Spooksoene

Spooksoene‘n Nuwe jeugroman, Spooksoene deur Troula Goosen, verskyn eersdaags by Protea Boekhuis:

Spooksoene is die verhaal van Micki (Muis) wat deur haar agterbakse vriendin, Roxy, geboelie word. Sy ontvang ’n geheimsinnige uitnodiging na die hotel op Skimbaai waar haar silwerdoekheld, Voltaire-X, se nuwe riller verfilm word. Micki brand om ’n rol teenoor Voltaire los te slaan, maar het nie ’n kans teen die beeldskone Roxy nie. Boonop kom sy gou agter alles is nie pluis in die Spookhotel nie …

Hoe oorkom jy ’n yslike puisie op jou neus, ’n aanstellerige vriendin en grillerige ligte wat jou snags na kamer 13 lok? Wat is agter die toe deur? En wie is die Sieleslurper?

Micki ontmoet vir Aldo, ’n seun wat vakansiewerk in die hotel doen, en saam beleef hulle ’n avontuur waarin hulle die spokerige geheim ontrafel. Wanneer Micki uiteindelik van aangesig tot aangesig kom met die Sieleslurper, kan sy haar eie oë nie glo nie …

Oor die outeur

Troula Goosen wou sedert haar gelukkige kinderjare op Bredasdorp, die Paarl, Villiersdorp en Ceres graag kinderstories skryf. Sy het op Stellenbosch gestudeer en haar lewensmaat hier ontmoet, waarna die jong predikantspaar na die Vrystaat verhuis het. Kort ná die aankoms by hul derde gemeente op Riversdal, het sy haar as binneversierder bekwaam en dié beroep vir byna twintig jaar lank beoefen. Deesdae woon die afgetrede paartjie op die prentjiemooi Bettysbaai in hul vakansiehuis van amper dertig jaar. Dis hier waar Goosen haar ou kinderdroom kon kom afstof en waar sy ’n groot deel van haar dag in die wonderlike wêreld van verbeelding deurbring. Dis nou wanneer sy skryf én wanneer sy met haar kleinseun kabouters en seerowers langs die mooie kuslyn soek.

Haar debuut, Lakadiga – die geheim van die verlore stad (2013, Oxford University Press), word vir graad 8’s voorgeskryf.


» read article

Kom gesels oor jeugverhale op die vooraand van Wêreldboekdag by Protea Boekwinkel Hatfield

Gesprek met jeugboekskrywers

BloujaarBambaduzeHoopvolProtea Boekhuis nooi jou graag na ‘n besonderse gesprek met twee bekroonde jeugboekskrywers op die vooraand van Wêreldboekdag.

Keina Swart en Derick van der Walt sal op Woensdag, 22 April gesels oor wat die skryf van jeugverhale vir hulle beteken. Swart is die outeur van Bloujaar en Van der Walt se jongste jeugboek, Bambaduze, het vanjaar by NB-Uitgweers verskyn.

Die geleentheid vind plaas by Protea Boekwinkel in Hatfield en word aangebied deur IBBY SA, The International Board on Books for Young People.

Die gesprek begin om 18:00 vir 18:30 en word gelei deur Samantha Buitendach. Eet- en drinkgoed sal voorsien word en ‘n boek van elke skrywer sal weggegee word tydens ‘n opwindende kompetisie. RSVP teen 20 April op ‘n sitplek te verseker.

Moet dit nie misloop nie!


  • Datum: Woensdag, 22 April 2015
  • Tyd: 18:00 vir 18:30
  • Plek: Protea Boekwinkel
    Burnettstraat 1067
    Pretoria | Padkaart
  • Gespreksgenoot: Samantha Buitendach
  • Verversings: Eet- en drinkgoed sal voorsien word
  • RSVP: Louret,, 012 362 3444


» read article